ညီပုလေး

ကိုယ်ရေးအကျဉ်း

ညီပုလေး [၁၉၅၂-၂ဝ၂၃] မန္တလေးမြို့၌ အဖ လူထုဦးလှ၊ အမိ လူထုဒေါ်အမာတို့က ၅ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၅၂ အင်္ဂါနေ့တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ မွေးချင်း (၅) ယောက်တွင် အငယ်ဆုံး၊ အမည်ရင်းမှာ ဘိုဘို (ခ) ဦးငြိမ်းချမ်း ဖြစ်သည်။ မန္တလေးမြို့ စိန့်ပီတာ အထက်တန်းကျောင်း (ယခု-အထက ၉) တွင် ၁၉၅၇-၆၉ အထိ မူလတန်းမှသည် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း အောင်သည်အထိ ပညာဆည်းပူးခဲ့သည်။ မန္တလေးဝိဇ္ဇာသိပ္ပံတက္ကသိုလ်၌ ဆက်လက် ပညာသင်ယူရာ၊ ၁၉၈ဝ တွင် သိပ္ပံဘွဲ့ (ဘူမိဗေဒ) ရရှိခဲ့သည်။ ဘောလုံးကစားခြင်းတွင် ဝါသနာကြီးလွန်းသူဖြစ်ရာ အပီအပြင် လေ့ကျင့်ခဲ့၊ ကန်ခဲ့သည်၊ ၁၉၇၅-၇၇ အတွင်း မန္တလေးတိုင်း ပဏာမလက်ရွေးစင်နှင့် မန်းတက္ကသိုလ် လက်ရွေးစင်ဘောလုံး သမား ဖြစ်သည်။ ၁၉၈၆ တွင် စာပေသူငယ်ချင်းများနှင့်အတူ ‘ထီးပေါင်းကား စာအုပ်တိုက်' ကို ထူထောင်ခဲ့သည်။ မိဘများ၏ လက်ငုတ်ဖြစ် သော လူထုကြီးပွားရေး ပုံနှိပ်တိုက်နှင့် လူထုစာအုပ်တိုက် လုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ မန္တလေး တက္ကသိုလ် ဘူမိဗေဒဌာန နှစ် ၅ဝ ပြည့် ရွှေရတုမဂ္ဂဇင်း (၁၉၅၃-၂၀ဝ၃) ကော်မတီအတွင်းရေးမှူး၊ ပဲန်မြန်မာ (Pen Myanmar) တွင် ဒုဥက္ကဋ္ဌ၊ တစ်ဖန် ဥက္ကဋ္ဌ (၂ဝ၁၉ မှ စ၍) ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ၂၁ သြဂုတ် ၁၉၇၈ တွင် တောတွင်းရောက် အစ်ကိုဖိုးသံချောင်း (ဦးချစ်ခင်) နှင့် စာ အဆက်အသွယ်လုပ်သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ဖြင့် မိဘနှစ်ပါးနှင့်အတူ မန္တလေးထောင်မှာ (၇) လ ကြာ အချုပ်ခံခဲ့ရသည်။ ၁၉၈၉-၉ဝ တွင်လည်း ဗမာပြည်ကွန်မြူနစ်ပါတီ (ဗကပ) ၏ မြေအောက် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆက်စပ်သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်ဖြင့် အင်းစိန်၊ သရက်ထောင် များမှာ (၁ဝ) နှစ်ကြာ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခံရပြီး ၁၉၉၉ မှာ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ မန္တလေး တက္ကသိုလ်မှာ ပညာသင်ယူနေစဉ် “မီးတောင်ပျို” စာအုပ်၌ ကဗျာနှင့် ဝတ္ထုတို ရေး၍ ကလောင်သွေးခဲ့သည်။ စံပယ်ဖြူ မဂ္ဂဇင်း (ဇွန် ၁၉၈၅) တွင် “လျက်ဆားတတို့”ဝတ္ထုတိုကို “ညီပုလေး” ကလောင်အမည်နှင့်ရေး၍ စာပေနယ်သို့ ခြေချခဲ့သည်။ ညီအစ်ကို မောင်နှမ (၅) ဦး ထဲတွင် အငယ်ဆုံး၊ အထွေးဆုံး ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ‘ညီပုလေး” အမည်ကို ခံယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ဖိုးသံစိမ်း” အမည်နှင့်လည်း “၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ် မဟေသီမဂ္ဂဇင်းအညွှန်း” နှင့် “၁၉၉ဝ ပြည့်နှစ် ပေဖူးလွှာမဂ္ဂဇင်းအညွှန်း” များကို ပြုစုခဲ့သည်။ ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး စာအုပ်များမှာ− သူ့ထက်ကဲ ရွှေပြည်စိုး ညီပုလေး ဝတ္ထုတိုများ (၁၉၈၉)၊ ကလေးလူကြီး ကြိုက်ပြီး ချစ်ကြပါတဲ့ ညီပုလေး ဝတ္ထုတိုများ (၁၉၉ဝ)၊ လမင်းရဲ့ ချိုသာတဲ့ လက်ခုပ်သံ (၂ဝဝ၂)၊ တစ်ကြောင်းဆွဲ ကလေးပန်းချီနှင့် အခြားဝတ္ထုတိုများ (၂၀၀၂)၊ လူအအိပ်မက်ဝတ္ထုတိုများ (၂ဝဝ၃)၊ လီဒို-ဟူးကောင်း မင်ခြစ်မှတ်စုများ (၂ဝဝ၅)၊ မြေးသူကြီး (၂ဝဝ၅)၊ ကြည်ပြာရောင်၊ လိမ္မော်ရောင်၊ မဟော်ဂနီရောင် ရှုမျှော်ခင်းများ (၂ဝဝ၆)၊ ငြိမ်သက်တစ်မိနစ်နှင့်အခြား ဝတ္ထုတိုများ (၂၀၀၆) (မိုးကုတ် ကျတ်ပြင် သဟာယစာပေဆု]၊ ဆူးရစ်၊ ပဒုမ္မာ၊ ကျားလျှာ၊ ထနောင်း ဝတ္ထုတိုများ (၂၀၀၇)၊ အညာပင်လယ် (၂၀၀၈) မိချမ်းဝေနှင့် အတူ၊ စိမ်းလန်းတဲ့ တောင်ကုန်း၊ မြင့်မားတဲ့ တောင်တန်း (၂၀၀၈) ထွန်းဖောင်ဒေးရှင်း (စာပဒေသာ) ဆု]၊ ကြမ်းပိုး ခြေရာ (၂၀၀၉)၊ တတိယ မြို့တော်သားရဲ့အလွမ်း ဝတ္ထုတိုများ (၂၀၁၀) (တော်ဘုရားကလေး စာပေဆု၊ လပ်ပေါ် ကိုးအုပ်တော့ မြတ်ကျော် ပုဆိုးစုတ်နှင့် မဂ္ဂဇင်းဝတ္ထုတိုများ ထောင်အတွေ့ အကြုံဝတ္ထုတို စုစည်းမှု] (၂၀၁၂)၊ အဆန်းနော် လိုရာကွန့်နိုင်တဲ့ ... (၂ဝ၁၂)၊ ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ် ထုတ်ဝေပြီး ဝတ္ထုတိုစာအုပ် ၈ အုပ် စုစည်းမှု (၂ဝ၁၅)၊ ထက်မြက်တဲ့ဓားသွားပေါ်က ချိုမြမြပျားရည်စက် [၂ဝ၁၆ အမျိုးသားစာပေဆု (ဝတ္ထုရှည်)၊ မိုးကုတ်ကျတ်ပြင် စာပေဆုနှင့် ရန်ကုန်စာအုပ်ပလာဇာ စာပေဆု)၊ ဖင်စီခံနေ့စဉ်နှင့် အခြား ဝတ္ထုတိုများ (၂၀၁၆)၊ မွှေးပျံ့တဲ့ နှင်းဆီရောင်စုံ ဝတ္ထုတိုများ (၂ဝ၁၈)၊ နို့နှစ်ရောင် ပိတောက်၊ ဗေဒါရောင် သဇင်နဲ့ ကြက်သွေးရောင် နေကြာပန်းများ ဝတ္ထုတိုစု (၂ဝ၁၉)၊ အပြောင်မြောက်ဆုံး လက်ရာနှင့် အခြား ဝတ္ထုတိုများ (၂၀၂၁)၊ အိအိဖွေးဖွေး တိမ်ပင်လယ်ကြီးရဲ့အထက် (၂ဝ၂၁) တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ပန်းချီ၊ ကာတွန်း ရေးဆွဲခြင်းမှာ ဝါသနာပါသည်။ ၁၉၆၉-၇ဝ-၇၁ ခန့်ကပင် "Nyein Chan" အမည်နှင့် ဆီဆေး ပန်းချီကားအချို့ ရေးဆွဲခဲ့သည်။ စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်၊ မန္တလေးတက္ကသိုလ် ပန်းချီပြပွဲများနှင့် ပန်းချီပန်းပုကောင်စီက ဦးစီးကျင်းပသည့် နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ ပန်းချီပြပွဲများတွင် ပါဝင်ပြသခဲ့သည်။ ပထမဆုံး လုံးချင်း ‘သူ့ထက်ကဲရွှေပြည်စိုးညီပုလေး ဝတ္ထုတိုများ”စာအုပ်မျက်နှာဖုံးပန်းချီနှင့် အတွင်းသရုပ်ဖော်ပုံများကို ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးခြင်းကို နှစ်သက်စွဲလမ်းလွန်းပြီး၊ ကိုယ်တိုင်ရိုက်ကူးခဲ့သော ဓာတ်ပုံများကို “ဓာတ်ပုံ ငြိမ်းချမ်းစိမ်းလန်း”အမည်နှင့် မန္တလေးမှာ ပြပွဲ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ၂ဝ၁၅ တွင် Street Photography by Nyein Chan Seine Lann စာအုပ်ကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၂၀၁၁ တွင် The Western Photographer Association U. S. A က ချီးမြှင့်သည့် “The 8 International Photography Salon of LA 2011" (Gold Award) ဆုကို ရရှိခဲ့သည်။ အသက် (၇၂) နှစ် အရွယ်၊ ၁၃၈၅ ခုနှစ် ပထမဝါဆိုလဆန်း ၄ ရက် (၂၁ ဇွန် ၂ဝ၂၃) ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ နံနက် ၁ဝးဝဝ နာရီတွင် မန္တလေးမြို့မှာ နှလုံးရောဂါဖြင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ဇနီး ဒေါ်တင်တင်ဝင်း၊ သမီး နှစ်ယောက်၊ သား တစ်ယောက်နှင့် မြေး (၄) ဦးတို့ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။