ကိုယ်ရေးအကျဉ်း
ဒေါက်တာနိုင်ပန်းလှ (၁၉၂၃ - ၂၀၁၀) ဒေါက်တာနိုင်ပန်းလှသည် မွန်-မြန်မာ သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် အသက် ၇၀ နားနီးမှ ပါရဂူဘွဲ့များကို ရယူခဲ့သူဖြစ်ပြီး ဂျပန်နိုင်ငံရှိ တက္ကသိုလ်များတွင် ပါမောက္ခအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ကာ နိုင်ငံတကာအဆင့်အထိ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုကို ဖြန့်ဝေပေးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ မွေးဖွားရာဒေသ: ကရင်ပြည်နယ်၊ ဂျိုင်မြစ်ကမ်းပေါ်ရှိ ကော့ဗိန်းရွာ။ ပညာအရည်အချင်း: အမေရိကန်နိုင်ငံ Pacific Western တက္ကသိုလ်မှ ယဉ်ကျေးမှုမနုဿဗေဒ Ph.D. နှင့် ဥပဒေပါရဂူ (LL.D) ဘွဲ့များကို ဂုဏ်ထူးဖြင့် ရရှိခဲ့သည်။ ကွယ်လွန်ချိန်: ၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်၊ ဇွန်လ ၁၈ ရက်နေ့တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ စာပေအရေးအသားနှင့် ထူးခြားချက်များ ဒေါက်တာနိုင်ပန်းလှသည် မွန်-မြန်မာ ယဉ်ကျေးမှုပေါင်းကူးတံတားအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး အောက်ပါအချက်များကြောင့် ထင်ရှားသည်- ၁။ ရာဇာဓိရာဇ် အရေးတော်ပုံကျမ်းရှင် မွန်နှင့် မြန်မာ ပေမူများ၊ ရာဇဝင်များကို တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေး၍ အပြည့်စုံဆုံးဖြစ်သော "ရာဇာဓိရာဇ် အရေးတော်ပုံကျမ်း" ကို ပြုစုခဲ့သည်။ ဤကျမ်းသည် မြန်မာ့သမိုင်းလေ့လာသူများအတွက် ယနေ့တိုင် အားကိုးအားထားပြုရသော ကျမ်းကြီးဖြစ်သည်။ ၂။ မွန်ဘာသာစကားကို ကယ်တင်သူ (Rescuer of Mon Language) မွန်ဘာသာစကား ကွယ်ပျောက်မသွားစေရန် ကျောက်စာနှင့် စာပေများကို သင်ကြားပို့ချပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် နိုင်ငံတကာသတင်းစာများက "မွန်ဘာသာစကားကို ကယ်တင်သူ" ဟု ရည်ညွှန်းဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ၃။ နိုင်ငံတကာပညာရှင် (Global Scholar) ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်၊ တိုကျိုတက္ကသိုလ်နှင့် မေယိုတက္ကသိုလ်တို့တွင် ဧည့်ပါမောက္ခ၊ အမြဲတမ်းပါမောက္ခများအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ကာ အရှေ့တောင်အာရှ သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများကို ကမ္ဘာ့အဆင့် ပို့ချပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ထင်ရှားသော စာပေလက်ရာများနှင့် အောင်မြင်မှုများ ဆရာကြီးသည် သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ ကျမ်းပေါင်းများစွာကို မြန်မာ၊ မွန် နှင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာများဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။ အဓိကကျမ်းများ: ရာဇာဓိရာဇ် အရေးတော်ပုံကျမ်း (မွန်၊ မြန်မာ နှစ်ဘာသာ) မွန်ဓမ္မသတ် ၁၁ မျိုး (ဥပဒေပါရဂူဘွဲ့ရရှိစေသည့်ကျမ်း) အင်္ဂလိပ်ဘာသာဖြင့် ရေးသားသော သမိုင်းနှင့် ယဉ်ကျေးမှုစာအုပ်များ အလုပ်အကိုင်နှင့် တာဝန်များ: ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာန မွန်ယဉ်ကျေးမှု အထက်တန်းအရာရှိ ဂျပန်နိုင်ငံ မေယိုတက္ကသိုလ် အမြဲတမ်းပါမောက္ခ မြန်မာ့ရှေးဟောင်းသုတေသနဦးစီးဌာန သုတေသနမှူး မှတ်ချက်: ဒေါက်တာနိုင်ပန်းလှသည် "ပညာရှာရာ အသက်မကြီး" ဟူသော စကားအတိုင်း အသက် ၇၀ အရွယ်မှ ပါရဂူဘွဲ့များကို ရယူကာ ဘဝနောက်ဆုံးအချိန်အထိ စာပေနှင့် သမိုင်းသုတေသနလုပ်ငန်းများကို အားသွန်ခွန်စိုက် ဆောင်ရွက်သွားခဲ့သည့် စံပြပညာရှင်ကြီး ဖြစ်သည်။