မင်းကျော်

ကိုယ်ရေးအကျဉ်း

မင်းကျော် (ကျော်လှိုင်ဦး) [ ၁၉၃၃-၁၉၉၁ ] ချောက်မြို့ ရေနံမြေရပ်ကွက်၌ အဖ ကျောင်းဆရာ ဦးဘလှိုင်၊ အမိ ဒေါ်တင်ဦးတို့က ၆ မတ် ၁၉၃၃ တွင် မွေးသည်။ မွေးချင်းငါးယောက်တွင် အကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ အမည်ရင်း ကျော်ဆွေ၊ ငယ်မည် ခွေးညိုဖြစ်သည်။ ချောက်မြို့ ဘီအိုစီ ရေအိုးစင်ကျောင်း (၁၉၃၈-၄၂)၊ မကွေးမြို့နယ် ရှားပင်လှ ကျေးရွာ ဘုန်းတော်ကြီး ဦးဝါသဝကျောင်း (၁၉၄၂-၄၅) ၊ မကွေး အစိုးရမူလတန်းလွန်ကျောင်း (၁၉၄၅-၄၆)၊ ချောက် အစိုးရ မူလတန်းလွန်ကျောင်း (၁၉၄၆-၅ဝ)တွင် ကျောင်းထွက်လက်မှတ်ရ စာမေးပွဲအထိ၊ ရန်ကုန် ဆရာအတတ်သင်သိပ္ပံ အလယ် တန်း ဆရာဖြစ်သင်တန်း (၁၉၅၁-၅၃)၊ တက္ကသိုလ်ဝင် စာမေးပွဲ (၁၉၅၂) အောင်၊ အလယ်တန်း ဆရာဖြစ် လက်မှတ်ရ (၁၉၅၃)၊ စာပေဗိမာန် အဋ္ဌမပတ် စာကြည့် တိုက်သင်တန်း (၁၉၅၄)၊ ပြင်ပကျောင်း သား အဖြစ် ဥပစာ (က) တန်း (၁၉၅၆) အောင်၊ ဒေလီမြို့ အမျိုးသားမော်ကွန်းတိုက် မော်ကွန်းထိန်းသင်တန်း (၁၉၅၇) တက်၊ ဥပစာ (ခ) တန်းနှင့် ဝိဇ္ဇာ (က) တန်း (၁၉၅၈) အောင်၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ (၁၉၆ဝ) ရခဲ့သည်။ ချောက်မြို့ အစိုးရမူလတန်းလွန်ကျောင်း၌ ကျောင်းစာရေး (၁၉၅ဝ- ၅၁)၊ ရန်ကုန်မြို့၌ စက်ဆန်း အလယ်တန်းကျောင်း၊ ထို့နောက် ကြည့်မြင်တိုင် ကွက်သစ် အလယ်တန်းကျောင်းတွင် အလယ်တန်းပြဆရာ (၁၉၅၃-၅၅)၊ မြန်မာနိုင်ငံ သမိုင်း ကော်မရှင်တွင် အထက်တန်းကျောက်စာကူး အမှုထမ်း (၁၉၅၅- ၅၇)၊ သမိုင်းကော်မရှင် စာကြည့်တိုက်နှင့် မော်ကွန်းလက်ထောက် (၁၉၅၇- ၅၉)၊ ဗြိတိသျှသံရုံး၌ ဘာသာပြန်သူ (၁၉၅၉) မြန်မာနိုင်ငံ သမိုင်းကော်မရှင် မော်ကွန်းအရာရှိ (၁၉၆ဝ-၆၂)၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ် ကလောင်ရှင်အသင်း ဒုတိယ ဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၅၈-၅၉)၊ မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာ စာပေကလပ်၌ မော်ကွန်းအတွင်းရေးမှူး(၁၉၆၁-၆၂)၊ စာရေးဆရာ စာပေကလပ် အတွင်းရေးမှူးချုပ် (၁၉၆၂- ၆၃)၊ မြန်မာနိုင်ငံ စာရေးဆရာသမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူး (၁၉၆၃)၊ အမျိုးသားစာပေ ညီညွတ်ရေးကော်မတီ အတွင်းရေးမှူး (၁၉၆၄)၊ ၁ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၉၆၆ မှစ၍ တက္ကသိုလ်ဘာသာပြန်နှင့် စာအုပ်ထုတ်ဝေရေးဌာနတွင် စာတည်းအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့သည်။ စာပေလုပ်သား ဖြစ်မြောက်ရေး ကော်မတီဝင် (၁၉၆၆-၇၆)၊ စာပေလုပ်သားအဖွဲ့ အမှုဆောင်(၁၉၈၁)၊ မြန်မာနိုင်ငံ စာပေနှင့် စာနယ်ဇင်းအဖွဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ (၁၉၈၉-၉၁) တာဝန်များ ယူခဲ့သည်။ ၁၉၅ဝ ဇူလိုင်ထုတ် ပဒေသာမဂ္ဂဇင်းတွင် “ကြင်နာသူ” ဝတ္ထုတိုကို “မင်းကျော်” အမည်ဖြင့် ရေး၍ စာပေနယ်သို့ ဝင်ခဲ့သည်။ မင်းကျော်အမည်နှင့် လုံးချင်းဝတ္ထု(၃၉)၊ မဂ္ဂဇင်းဝတ္ထုရှည် ပေါင်းချုပ် (၃)၊ ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ် (၆)၊ ဝတ္ထုဟန် ကိုယ်ရေး အတ္ထုပ္ပတ္တိ ၂)၊ အထွေထွေ (၁)ရေးခဲ့သည်။ တွယ်ရာမဲ့ (၁၉၅၇)၊ ငြိမ်းတယ် ချမ်းတယ်မိုး (၁၉၆၃)၊ အာဠာဝက (၁၉၆၄)၊ ပုဂံသား (၁၉၆၄)၊ လှိုင် (၁၉၆၄)၊ တစ္ဆေ (၁၉၆၅)၊ မောင်ကျော်ဇော ဟု ခေါ်သည် (၁၉၆၆)၊ မောင်ကျော်ဇော၏စွန့်စားခန်းများ(၁၉၆၆)၊ ထီးလှိုင်ရှင် (၁၉၆၉)၊ ငါတို့ခေတ်နှင့်အပြိုင် [ငါးတွဲ](၁၉၆၇-၇၁)၊ မဟာ (၁၉၇၂)၊ ခွေးညို (၁၉၇၃)၊ အဖြူကို မည်သူ အနက်ဆိုးသနည်း (၁၉၇၆)၊ ပဲခူးသား (၁၉၇၇) တို့မှာ ထင်ရှားသည်။ နတ်နွယ်နှင့် တွဲဖက်၍ “မလိခ” အမည်ဖြင့် မြန်မာဝတ္ထုအညွှန်း (၆) တွဲ၊ မင်းကျော် တစ်ဦးတည်း “မလိခ” အမည်နှင့်ပင် မြန်မာစာပေ အဘိဓာန် (၄) တွဲ၊ ပျို့အညွှန်းတို့ကို ပြုစုခဲ့၏။ ကျော်အောင်၊ ညွန့်ကြူးတို့နှင့် တွဲဖက်၍ “နွယ်သစ်” အမည်ဖြင့် ကမ္ဘာကျော် စာအုပ် ၁ဝဝ (၁၉၇၅) ကို ပြုစုခဲ့သည်။ “ကျော်ဆွေ” အမည်ရင်းဖြင့်လည်း စာအုပ် အချို့ကို ရေးခဲ့၊ တည်းဖြတ်ခဲ့၏။ “ကျော်လှိုင်ဦး”အမည်နှင့် ဘာသာပြန် (၁၈) အုပ် ရေးခဲ့ရာ လူနှင့်လက်နက်(၁၉၆၅)၊ တော်လှန်သော ကဗျာဆရာ (၁၉၆၆)၊ အောက်ဆုံး အလွှာ (၁၉၆၆)၊ ဦးလေတွမ် (၁၉၆၉)၊ ဒေါက်တာဂျက်ကီးနှင့် မစ္စတာဟိုက်၊ လေထန်ကုန်း၊ မဒမ်ဗိုဗာရီ၊ တစ်ထောင့်တစ်ည ပုံပြင်များ (၅) တွဲတို့သည် ထင်ရှား၏။ အမျိုးသားစာပေဆုများကို ဦးလေးတွမ် (ဘာသာပြန်- ၁၉၆၉)၊ အဖြူကို မည်သူ အနက်ဆိုးသနည်း (ဝတ္ထုတိုပေါင်းချုပ်-၁၉၇၆)၊ တစ်ထောင့်တစ်ညပုံပြင်များ-၁ (ဘာသာပြန်-၁၉၈ဝ)တို့ဖြင့် ရရှိခဲ့သည်။ ၇ ဇူလိုင် ၁၉၉၁ တွင် ရန်ကုန်မြို့၌ ကွယ်လွန်သည်။