စာဖတ်သူများ

စာရေးဆရာ ဦးရွှေအောင် (၁၉၂၈-၁၉၉၄) သည် မဟာဝိဇ္ဇာ(သက္ကတ) ဘွဲ့ရရှိထားပြီး ဝဋံသကာ သိရောမဏိဘွဲ့တံဆိပ်တော်များ ဆွတ်ခူးခဲ့သော၊ ဗုဒ္ဓစာပေနှင့် ဒဿနစာပေတွင် နှံ့စပ်သည့် ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကာ၊ သူ၏ “စာဖတ်သူများ” အပါအဝင် ထင်ရှားသော ကျမ်းစာများမှတစ်ဆင့် စာပေဖတ်ရှုရာတွင် စနစ်တကျ လှေကားထစ်သဖွယ် အဆင့်ဆင့်ဖတ်ရှုရန်နှင့် မှန်ကန်သော အနက်ကို သိရှိရန် အရေးကြီးပုံကို အလေးပေး လမ်းညွှန်ခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ ကိုယ်ပိုင်ဒဿနဖြစ်သော ပိဋကတ်စာပေကို လေ့လာရာ၌ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ အစဉ်အတိုင်း မဟုတ်ဘဲ ကျော်လွန်ဖတ်ရှုပါက “နိကန္တိ” ခေါ်သော လှည့်စားမှုနှင့်တွေ့ပြီး ပစ္စုပ္ပန်၊ တမလွန် နှစ်ဘဝလုံးအတွက် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ စာပေအမျိုးအစားအလိုက် သဒ္ဒါပြဋ္ဌာန်းခြင်း၊ အနက်ပြဋ္ဌာန်းခြင်းနှင့် နှစ်မျိုးစုံပြဋ္ဌာန်းခြင်းဟူသော ကွဲပြားချက်များကိုလည်းကောင်း အကျယ်တဝင့် ရှင်းလင်းတင်ပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဆရာတော် အရှင်ဇနကာဘိဝံသ၏ “ရတနာ့ဂုဏ်ရည်”၊ “ကိုယ်ကျင့်အဘိဓမ္မာ” နှင့် “အနာဂတ်သာသနာရေး” စသော စာအုပ်များသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့အတွက် အသိ (ဝိဇ္ဇာ) နှင့် အကျင့် (စရဏ) မြင့်မားစေရန် မလွဲမသွေ ဖတ်ရှုသင့်သော စာအုပ်များဖြစ်ကြောင်း ဦးရွှေအောင်က အကြံပြုထားပါသည်။