အချစ်ဆိုတာ ကြိုးနဲ့သီဖို့မလိုတဲ့ ပန်းပွင့်လေးတွေ

ဤဝတ္ထုသည် တစ်ရပ်ကွက်တည်းနေ လူငယ်နှစ်ဦး၏ ထူးခြားဆန်းသစ်သော အချစ်ဇာတ်လမ်းကို ဖော်ပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်း၏ အစတွင် ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးသည် မနက်ခင်း အပြေးလေ့ကျင့်ရင်း ဖိနပ်ကြိုးပြေရာမှ လဲကျသွားခဲ့ပြီး သူမအား တစ်ဖက်လူငယ်က ကူညီဖိနပ်ကြိုးချည်ပေးရာမှ အချစ်စိတ် စတင်ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အချစ်သည် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များ၊ ကတိကဝတ်များနှင့် တာဝန်ယူမှုများထက် လက်ရှိအချိန်တွင် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး နားလည်ပေးခြင်း၊ မချုပ်ချယ်ခြင်းနှင့် အသေးအဖွဲလေးများမှ ရရှိသော ကြည်နူးမှုများကိုသာ အခြေခံထားသည်။ စာရေးဆရာမသည် အချစ်ကို သီကုံးရန် ကြိုးမလိုသော စံပယ်ပန်းလေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြထားပြီး လက်ထပ်ခြင်းသည် အချစ်၏ ပန်းတိုင်မဟုတ်ဟု ယူဆသော ဇာတ်လိုက်မင်းသမီး၏ ခေတ်ရှေ့ပြေး အမြင်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဘဝထဲသို့ အတင်းအကျပ် ဆွဲမသွင်းရန်နှင့် တစ်ဦးပေါ်တစ်ဦး ချုပ်ချယ်မှုမရှိရန် သဘောတူညီမှုဖြင့် အေးချမ်းစွာ ချစ်ခဲ့ကြသည်။ အနှစ်ချုပ်အားဖြင့် ဤဝတ္ထုသည် ရိုးရှင်းသော်လည်း နက်ရှိုင်းသော၊ ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်ထက် ခံစားမှုကိုသာ ရှေ့တန်းတင်သော အချစ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ထင်ဟပ်စေသော လက်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။

"ဇာတ်လမ်းအဓိကမဟုတ်သော ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လို သူနှင့်ကျွန်မ ချစ်ခဲ့ကြပါသည်။ အဖြစ်အပျက်တွေ၊ ကြုံကြိုက်မှုတွေရှိသည်။ သို့သော် ဘာပြီးရင် ဘာလာရမယ်ဟူသော ဖြစ်စဉ်တွေမရှိပါ။ ဆန္ဒတွေရှိသည်။ သို့သော် မျှော်လင့်ချက်မရှိပါ"