ရှေးမြန်မာမြို့တော်များ

၁၈၅၉ လောက် တည်တဲ့ မန္တလေးလို မြို့သမိုင်းကို ပြောရင် မြတ်စွာ ဘုရား ဒေသစာရီကြွလာပြီး တောင်ထိပ်က ဗျာဒိတ်ပေးခန်း မပါလို့ မဖြစ်ပါ။ ဘယ်မင်း၊ ဘယ်အခါ ဒီမြို့ကို တည်တယ်၊ သာသနာပွင့်လင်းမယ်ဆိုတာ တွေ ပြောရတယ်။ ပြီးတော့ ပုရောဟိတ်တွေနဲ့ အခါကောင်း၊ နေ့၊ ရက်၊ နာရီ ရွေးရ၊ ဂါထာမန္တန် ပရိတ် ရွတ်ရ၊ သစ်ရွေးရ၊ ရေငင်ရနဲ့ မြို့တော် လုံခြုံရေးဟာ မြို့ရိုးနဲ့ကျုံးကို မေ့ပြီး ဂါထာမန္တန် အင်းရေး၊ အင်းမြှုပ်က ပိုအရေးကြီးနေတယ်။ နိုင်ငံခြားဧည့်သည်ကို လိုက်ပို့တဲ့ ဧည့်ကြိုတွေမှာ ဂါထာမန္တန်အတိတ် ဗျာဒိတ်တွေပဲ ပြောစရာရှိနေတယ်။ ရွာက ရောင်းဝယ် ရေးကောင်းလို့ ချမ်းသာတဲ့မြို့ကြီးဖြစ်ရပုံ၊ ခံတပ်ငယ်က မင်းနိုင်ငံရဲ့ အချက် အချာ ဗဟိုဌာနဖြစ်ရပုံကို ပြောတတ်ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ အခုအခါ ကောင်းကင်မြေတိုင်းဓာတ်ပုံကို အားကိုးပြီး မြို့ကွက်မြို့တာ အနေ အထားနဲ့ ဝန်းကျင်ရဲ့ အရေးပါပုံကြောင့် မင်းနေပြည်တော်ကြီး ဖြစ်လာပုံ၊ စီးပွားရေးကောင်းသလို တစ်ဖက်က လက်နက်အင်အား၊ လူအင်အားနဲ့ နိုင်ငံကြီးကျယ်လာပုံတွေကို သမိုင်းပုံစံကျအောင် ပြောတတ်လာပါပြီ။