ရတနာပုံ မန္တလေး မန္တလေး ကျွန်မတို့ မန္တလေး

တစ်နေ့တခြား ပြန်စည်ကားလာရာက ၁၉၇၈ ခု၊ ၁၉၈၁ ခု၊ ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွေမှာ မီးကြီး ၃ ကြိမ် မန္တလေးမှာ အလောင်ခံရပြန်ပါရော။ ၁၉၇၈ ခုမီးက ချမ်းမြသာစည်ဘက်မှာလောင်တာ အိမ်ခြေ ၃ဝဝ ကျော်။ ၁၉၈၁ ခုနှစ်က ဆိုင်းတန်းဘက်မှာလောင်တာ အိမ်ခြေ ၂ဝဝဝ ကျော်။ ၁၉၈၄ ခုနှစ်က မန္တလေးမြို့ လယ်မှာလောင်တာ အိမ်ခြေ ၃ဝဝဝ နီးပါး။ အဲဒီ ၁၉၈၄ ခု ဦးကျားကြီးဝင်းက စလောင်တဲ့မီးဟာ မန္တလေးအတွက် အနစ်နာဆုံးမီး၊ တိုက်ချည်း အလုံး ၂ဝဝဝ ပါသွားပြီး မြို့လယ်မှာ မြို့အသည်းနှလုံးကို ဆွဲအဖြုတ်ခံရသလိုပဲ။

အဲဒီမီးလောင်ပြင်ကို လူမျိုးခြားတွေက နေရာခပ်များများမှာ ပြန်ပြီးထူထောင် နေကြတော့ မြို့ဟာ အများကြီးပြောင်းလဲ ခြားနားကုန်ပါတော့တယ်။

တကယ်ကတော့ မန္တလေးဟာ မြန်မာဘုရင်တစ်ပါး နောက်ဆုံး တည်ထား သွားတဲ့ မြန်မာ့မြို့၊ မြန်မာ့ရိုးရာယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ဗုဒ္ဓသာသနာအခြေစိုက်ရာ ကျောင်းကန် ဘုရားတွေ အများဆုံးရှိတဲ့မြို့ပါ။

ဒီမြို့မှာ အပြောင်းအလဲတွေ မကြာမကြာဖြစ်လာခဲ့တော့ ငယ်ရွယ်သူတွေ သိရအောင် ကျွန်မတို့သိမိတာ၊ မှတ်မိတာ၊ ကြားဖူးနားဝရှိတာတွေကို ရေးထား တာကလေးတွေမို့ တစုတဝေး စာအုပ်ကလေး လုပ်ပေးတာပါ။