ပင်လယ်နှင့်တူသော မိန်းမများ

"ပင်လယ်နဲ့တူသောမိန်းမများ" ဝတ္ထုရှည်သည် ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းဘေးရှိ ကုန်းစောင်းမြို့ကလေးကို အခြေခံ၍ လူသားတို့၏ သံယောဇဉ်၊ ခံယူချက်နှင့် ဘဝရုန်းကန်မှုများကို အနုပညာရသမြောက်စွာ ရေးဖွဲ့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းတွင် ငယ်စဉ်ကတည်းက ဧရာဝတီမြစ်ပြင်ထက်၌ ကြီးပြင်းလာပြီး မြစ်ကို အလွန်တွယ်တာသူ ဟင်္သာနှင့် မြင့်မြတ်သော ခံယူချက်၊ ပြတ်သားသော စိတ်ထားရှိသည့် အိမ်စိုးမေတို့၏ ဘဝခရီးကို အဓိကထား ဖော်ပြထားသည်။ အိမ်စိုးမေသည် မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်ငွေအိမ်၏ ခါးသီးသော ဘဝအတွေ့အကြုံများနှင့် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်၏ ကဲ့ရဲ့မှုများကြားမှ ကြီးပြင်းလာရသူဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ ယုံကြည်ချက်အတွက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရပ်တည်ကာ "မိန်းမဆိုသည်မှာ မြစ်ထက်ကျယ်ပြောသော ပင်လယ်နှင့်တူသည်" ဟူသော ခံယူချက်ကို ထင်ဟပ်စေသူဖြစ်သည်။  ဝတ္ထု၏ အနှစ်သာရမှာ လူသားတို့သည် မိမိတို့ ချစ်မြတ်နိုးရာနှင့် တွယ်တာရာများကို ရှာဖွေရင်း ဘဝကို ဖြတ်သန်းကြပုံကို တင်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဟင်္သာသည် ဧရာဝတီမြစ်နှင့် မော်တော်များကို တွယ်တာရင်း ဘဝကို တည်ဆောက်ခဲ့သော်လည်း စစ်မှန်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာမတွေ့ဘဲ ဖြစ်နေချိန်တွင်၊ အိမ်စိုးမေနှင့် သူမ၏ သားသမီးများဖြစ်သည့် ငွေအိမ်စံနှင့် အိမ်စိုးမောင်တို့နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ချိန်၌ သံယောဇဉ်၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုနားလည်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မြစ်နှင့် ပင်လယ်ကို နှိုင်းယှဉ်ကာ အမျိုးသားတို့၏ ဘဝကို မြစ်တစ်စင်းနှင့် တင်စားပြီး၊ နက်ရှိုင်းကျယ်ပြောကာ အရာအားလုံးကို လက်ခံပိုက်ထုပ်နိုင်သော အမျိုးသမီးတို့၏ စိတ်ထားကို ပင်လယ်ပြင်ကြီးအဖြစ် ဖော်ကျူးလျက် ဇာတ်သိမ်းထားပါသည်။

"ရေစီးခက်ထန်တဲ့ မြစ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကြမ်းတမ်းတဲ့ မြစ်ပဲဖြစ်ဖြစ် တိမ်တဲ့ မြစ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နက်တဲ့ မြစ်မဲဖြစ်ဖြစ် မြစ်ဟူသမျှဟာ ပင်လယ်ထဲကို စီးကြတာချည်းပဲ။ ပင်လယ်နဲ့တွေ့တဲ့အခါ ကြမ်းတမ်းတဲ့မြစ်တွေက နူးညံ့သွားကြတယ်၊ ညင်သာတဲ့မြစ်တွေက ငြိမ်သက်သွားကြတယ်၊ ဒါပေမယ့် လက်ခံရတဲ့ ပင်လယ်ကတော့ အမြဲတမ်း လှိုင်းတံပိုးတွေနဲ့လေ"