YANGON PANORAMA ရန်ကုန် ပါနိုရားမား

ညွန့်ဝင်းလေး၏ အမှာ

ရန်ကုန်က သမိုင်းစာမျက်နှာထဲက ဖြစ်သည်။ ရှေး ... နှစ်ပေါင်း ၂၅ဝဝ လောက်က ပျိုးခဲ့သည်။ ‘ဥတ္တလာပ” လို့ ခေါ်ခဲ့ သည်။ “ဒဂုန်”လို့ တွင်ခဲ့သည်။ အလောင်းဘုရားလက်ထက်မှာ ရန်တွေကုန်စင်လို့ ‘ရန်ကုန်”လို့ ခေါ်ခဲ့ပြန်သည်။ အင်္ဂလိပ်ခေတ်က Rangoon ဟုရေးသည်။ ခုတော့ . Yangon

အချို့က ပါရီကို စွဲလန်းသည်။ ဘယ်ကိုသွားသွား၊ ဘယ်ကိုရောက်ရောက် ပါရီကိုပဲ ပြန်ချင်သည်ဟု ပြောကြသည်။ အချို့က စင်ကာပူမှ စင်ကာပူ။ စင်ကာပူက ဘယ်လိုသန့်ရှင်းကြောင်း၊ ဘယ်လိုစိမ်းမြကြောင်း၊ ဘယ်လို ကြောင်း ချီးမွမ်းခန်းဖွင့်ကြသည်။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ဘယ်ရောက်ရောက် ဘယ်ပေါက်ပေါက် စင်ကာပူသည် လွမ်းစရာမရှိ။ ဘယ်လို သွားရေးလာရေး အဆင်ပြေလှ အင်္ဂပူလည်း လွမ်းစရာမရှိ။ ရန်ကုန်မှ ရန်ကုန်။

အိပ်ယာမှ နိုးထ၍ မျက်စိနှစ်လုံးဖွင့်လိုက်သောနေရာသည် ရန်ကုန်ဖြစ်၍ ညအိပ်ယာဝင် မျက်စိနှစ်လုံးပိတ်ရမည့် နေရာ သည်လည်း ဂျာကာတာ မဟုတ်။ ရန်ကုန်ပဲ ဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်နှင့်ပင် သေတပန် သက်တစ်ဆုံး ပေါင်းဖက်မည်ဟု ကတိပြုပြီးဖြစ်သည်။

ကျွန်တော်က ရန်ကုန်သားစစ်စစ် မဟုတ်သော်လည်း အနော်ရထာလမ်းပေါ်မှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည်။ အနော်ရထာလမ်း ပေါ်မှာပဲ ဘောလုံးကန်၊ ခြင်းခတ်၊ ကျောင်းတက်လာခဲ့သည်။ မြို့ထဲရဲ့ ဘယ်လမ်းမှာ ပိတောက်ပင်တွေများများ စီရရီရှိပြီး၊ ဘယ် လမ်းမှာ ခရေပွင့်တွေ ကြွေတယ်ဆိုတာတော့ ကျွန်ဝေ ကျွန်တော် ကျွမ်းကျင်သည်။ မှတ်လည်း မှတ်မိနေသည်။ ရှေးက “စနေပေးဒေး ဗိုလ်ချုပ်ဈေး” ခေတ်တွေဘာတွေ မီလိုက်သေးသည်။ ကျွန်တော်တို့ ကူးခတ်ခဲ့သော ရန်ကုန်ကို ခါတစ်ရံ တသမိသည်။ လွမ်းမောမိသည်။ အက်ဆေး တစ်ပုဒ် နှစ်ပုဒ် ရေးဖြစ်လာသည်။ ကဗျာတစ်ပုဒ်တစ်လေ ရေးဖွဲ့ ဖြစ်ပြန်။“ရန်ကုန်” ပေါ်မှာ ကျွန်တော်တို့ မည်၍မည်မျှပင် သံယောဇဉ် တွယ်ငြိပါစေ။ မည်၍မည်မျှပင် ချစ်ခင်ပါစေ၊ အတူနေလာ တာ ကြာညောင်းလာသောအခါ အပြစ်မြင်သည့်သဘောတွေ၊ အားမလိုအားမရဖြစ်မိတာတွေ၊ သူများလို ကြော့ကြော့ရှင်းရှင်း ဖြစ်စေချင်တာတွေ ရှိလာသည်။ ထိုအခါ … ရန်ကုန်မြို့ ပြအခင်းအကျင်း အနေအထားများကို ဆောင်းပါးရေးဖြစ်သွားပါသည်။ ရန်ကုန်မြို့ပြ၊ အိမ်ရာကွန်ဒိုကိစ္စ၊ အလှဗေဒ၊ အထပ်မြင့်၊ ဥယျာဉ်ပန်းခြံ၊ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး၊ ခေတ်ပေါ်ဗိသုကာလက်ရာဟန် … စသည်။