နွမ်းလျအိမ်ပြန်

ကြည်အေး (အမည်ရင်း ဒေါ်ကြည်ကြည်) သည် ၁၉၂၉ ခုနှစ်တွင် ရန်ကုန်၌ မွေးဖွားခဲ့ပြီး ဆေးပညာနှင့် ဝိဇ္ဇာဘွဲ့များ ရရှိကာ ဆရာဝန်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ အင်္ဂလိပ်စာနည်းပြအဖြစ်လည်းကောင်း အမှုထမ်းဖူးသူ စာရေးဆရာမ၊ ကဗျာဆရာမ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမ၏ ‘နွမ်းလျအိမ်ပြန်’ ဝတ္ထုတွင် အဓိကဇာတ်ဆောင် တင်မေ သည် ချောင်းဆိုးသွေးပါရောဂါ (တီဘီ) ဝေဒနာကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်ရန် မြရာကုန်းချောင်းဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပုံမှတစ်ဆင့် သူမ၏ ငယ်ဘဝကို ပြန်ပြောင်းသတိရပုံများကို ရေးဖွဲ့ထားသည်။ တင်မေသည် ငယ်စဉ်က ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဒေါသကြီးမှု၊ မိခင်နှင့် ဒေါ်ဒေါ် (မယားငယ်) တို့ကြားရှိ မိသားစုပဋိပက္ခများကြားတွင် စိတ်ဒဏ်ရာများဖြင့် ကြီးပြင်းခဲ့ရပြီး၊ ကျောင်းနေစဉ်ကာလအတွင်း အားကိုးရာဖြစ်ခဲ့သည့် ဆရာအောင်မင်း၏ ယုယမှုများ၊ အစ်မဖြစ်သူ ခင်မေ၏ လမ်းမှားရောက်မှုနှင့် မောင်လေးအပု၏ ရောဂါဖြင့် သေဆုံးမှုတို့ကြောင့် ဘဝအပေါ် ခါးသီးယုံကြည်မှုကင်းမဲ့သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမကို နားလည်ပေးနိုင်သည့် ကိုကျော် နှင့် တွေ့ဆုံကာ စိတ်သက်သာရာရမှုကို ခဏတာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ရောဂါဝေဒနာနှင့် ဘဝအခြေအနေများကြောင့် နွမ်းလျနေသော တင်မေ၏ စိတ်အခြေအနေကို ပေါ်လွင်အောင် သရုပ်ဖော်ထားသော ခေတ်ပေါ် မြန်မာ့ဂန္ထဝင် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ဖြစ်သည်။