ဂံဂိုးဝ

အကျဉ်းချုပ်

ကောင်းမှုအကျိုးအားဖြင့် သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲက ကျွတ်ရလို၏။ နိဗ္ဗာန်ကို ရချင်၏။ လုပ်ဖော်လုပ်ဖက်တွေကို ကောင်းမှုအကျိုး အမျှပေးဝေ၏။ ဆီမီးခွက် ၁ဝဝဝ၊ ကထိန်သင်္ကန်း ၁ စုံ၊ အပ် ၄ဝ၊ ကရား ၂၀၁၊ ခွက် ၄ ခွက်၊ သပိတ် ၅ လုံး၊ ခြူ ၁ လုံး၊ ခြေညှပ်ဖိနပ်အရန် ၂ဝ ကို ရဟန်းတွေအတွက် လှူသေးတယ်။ နည်းစွာရင်း အတိုင်းမသိလိုသတည်း။ ဒါလောက်အစရရင် အဖြည့်အစွက်နည်းနည်းနဲ့ ရေငွေ့ ရွာသူမိန်းမပျိုကို မိတ္ထီလာ ကန်ဆည်ဖို့ ပုဂံမင်းတစ်ပါး ရေငွေ့ ရွာကိုရောက်တဲ့အခါ ကလေးမငယ်ငယ်လှလှ တစ်ယောက်ကို တော်ကောက်ခဲ့တယ်။ လင်သေတော့ ပုဂံမှာပဲ မကြော့က ဆက်နေပြီး ဇာတိကိုပြန်ပြီး ကမ္မဋ္ဌာန်းကျောင်းတည်တယ်။ သူ့အလှူက အရင်းအနှီး ငွေကုန် ကြေးကျ မများလှပေမဲ့ ဆုတောင်းတော့ ထိပ်တန်းကဆုဖြစ်တဲ့ ‘မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်’က နည်းနည်းမှလျော့လို့မရပါ။ ဘိုညိုက ဝတ္ထုတို စမ်းရေးစမ်းပါဆိုလို့ သူ့အလိုလိုက်ပြီး ဒီပုံပြင်ကလေးတွေကို ရေးမိပါတယ်။ စရေးတုန်းက အင်္ဂလိပ်ဘာသာနဲ့ရေးပြီး နောက်တော်တော်ကြာမှ မြန်မာလိုရေးတယ်။