ကျွန်တော်ပြောချင်သမျှ ကျွန်တော့်ဆရာ ဒေါက်တာသန်းထွန်းအကြောင်း

ကမ္ဘာမှာ အလင်းတန်းကြီးများ ယှက်ဖြာထွန်းလက်နေသော် လည်း အမှောင်တိုက်ကြီးများကလည်း တွယ်ကပ်နေကြဆဲ။ လူ့အသိ ပညာက ဖန်ဆင်းသည့် ပစ္စည်းသစ်၊ ပစ္စည်းကောင်းများ အဟုန် ကြီးစွာ တိုးတက်နေသော်လည်း ယင်းတို့ကို မထိကိုင်နိုင်သူ၊ အစာ မဝသူ၊ လွတ်လပ်ရေးချို့ငဲ့ငတ်မွတ်သူများလည်း အနမ တဂ္ဂပင် မဟုတ်လား။

ကမ္ဘာကြီး မညီသေးပါ၊ ကမ္ဘာကြီး မကြည်သေးပါ၊ ကမ္ဘာကြီး မလှသေးပါ။ လူသားသည် လွတ်လပ်စွာ မွေးဖွားလာခဲ့ရသော်လည်း နှောင်ကြိုးတစ်ရစ်ပြီးတစ်ရစ် တိုးလာခဲ့သည်။

ပညာရှင်တို့မှာ အမှန်ကိုကြည့်မြင်ရန်၊ ရှာဖွေရန်၊ ဖော်ထုတ် နိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှပါသည်။ ဤသို့သောအခြေအနေတွင် တွေ့သမျှ လူ ပါရဂူ၊ မြင်မြင်သမျှ ပါမောက္ခ၊ တက္ကသိုလ်ဆရာတွေက ကင်း စောင့်နေရတယ်ဟု အရှိအတိုင်းပြောရဲသူကား မန္တလေးတက္ကသိုလ် မှ သမိုင်းပါမောက္ခကြီး ဒေါက်တာသန်းထွန်း ဖြစ်သည်။