သတိစွမ်းအား

အကျဉ်းချုပ်

ပညာတရားများ ဖြစ်နိုင်၍ တရားထူး ရနိုင်မည်ဖြစ်၏။ သတိလွတ် နေပါက အရှုခံအာရုံကို မလွတ်တမ်း မရှုမှတ်နိုင်ရကား သမာဓိ, ပညာတရားများ မဖြစ်နိုင်သဖြင့် တရားထူး ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသို့ဖြင့် သတိသည် လောကီ-လောကုတ်နယ်ပယ်နှစ်မျိုး၌ အရေးလည်း ပါ၍ အရာလည်း ကျယ်သော တရားဖြစ်လေသည်။ ထိုကိစ္စနှစ်မျိုးကို ဆောင်ရွက်ရာ၌ ပိုသွားသည် မရှိဘဲ အမြဲ လိုနေသည့် တရား ဖြစ်လေသည်။ လူသားလောက ကြီးပွားတိုးတက်ရေး၌ အဓိက အရေးပါသောကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေသော သတိတရားအကြောင်းကို ကျမ်း တစ်စောင်တစ်ဖွဲ့အဖြစ် ရှိသင့်သည်ဟု ယုံကြည်မိပါသည်။ ယင်း ယုံကြည်ချက်က တွန်းအားပေးမှုကြောင့် ဤကျမ်းစာကို ရေးသား တင်ပြရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။