မြင်းကပါ အကျဉ်းသား

ဆရာမင်းသိင်္ခ၏ "မြင်းကပါအကျဉ်းသား" ဝတ္ထုရှည်ကြီးသည် အေဒီ ၁၀၄၄ ခုနှစ်၊ ပုဂံဘုရင် အနော်ရထာမင်း နန်းတက်စဉ်ကာလကို အခြေခံထားသည့် သမိုင်းနောက်ခံဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ အနော်ရထာမင်းသည် သထုံပြည်ရှိ မနူဟာမင်းထံမှ ပိဋကတ်တော်များ ပင့်ဆောင်ရန် စစ်ဆင်ရေးအတွက် သူလျှိုအထောက်တော်များ စေလွှတ်ခဲ့ပုံကို အဓိကထား ရေးသားထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဇာတ်လမ်းတွင် အနော်ရထာမင်းသည် ၎င်း၏ပဉ္စမတပ်ဆွယ်မှ အမျိုးသမီးသူလျှိုလေးများဖြစ်သည့် ဆီတော် နှင့် ကျန်ပင်သင်၊ ဝါရင့်သူလျှိုကြီး ငမဲ တို့အား သုဝဏ္ဏဘုမ္မိ (မြေဝါမြေ) သို့ စေလွှတ်၍ စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေးသတင်းများ ထောက်လှမ်းစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သုံးဦးသည် မုဆိုးသားအဖ၊ မျက်လှည့်သည်နှင့် ကချေသည်များအဖြစ် ရုပ်ဖျက်ကာ ခရီးထွက်ခဲ့ကြပြီး၊ လမ်းခရီးတွင် ဥဿာပဲခူး၏ အခြေအနေများကို စုံစမ်းကာ နောက်ဆုံးတွင် သုဝဏ္ဏဘုမ္မိမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုမြို့တွင် ကျန်ပင်သင်သည် သုဝဏ္ဏဘုမ္မိ၏ အထူးလုံခြုံရေးတပ်မှူးလေးအား စည်းရုံးရန် သမိုင်းပေးတာဝန်အရ မေတ္တာထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့ရပုံနှင့် သူလျှိုတို့၏ စွန့်စားခန်းများကို သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်အချို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ရေးဖွဲ့ထားသော ဝတ္ထုကြီးဖြစ်ပါသည်။