စစ်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေး (ဒုတိယတွဲ) WAR AND PEACE (2)

ကျွန်ုပ်သည် စစ်နှင့်ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရေးသားနေစဉ် ဤအချက်ကို (မှားသည်ဖြစ်စေ၊ မှန်သည်ဖြစ်စေ) ယုံကြည်လျက်ရှိသည့်အလျောက် ကမ္မနိယာမတရားများ၏ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံရသည့် ၁၈ဝ၅ ခု၊ ၁၈ဝ၇ ခု နှင့် အထူးသဖြင့် ၁၈၁၂ ခုနှစ် စစ်ပွဲများအကြောင်းကို ရေးသားသည့်အခါ၌ ထိုအဖြစ်အပျက်များကို စိုးမိုးချုပ်ကိုင်နေ သည်ဟု ၄င်းတို့ဘာသာ ၄င်းတို့ ထင်နေကြသူများအကြောင်းကို အကျယ်တဝင့် အရေးတကြီးထား၍ မရေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ တကယ်၌ ထိုကြီးမြတ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုသူများသည် အခြားအခြားသော သာမန်အညတရ ပုဂ္ဂိုလ်များ လောက်မျှပင် ထိုအဖြစ်အပျက်များတွင် လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။ အရေးပါအရာရောက်ခြင်းမရှိချေ။ ထိုကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုသူများကို ကျွန်ုပ်စိတ်ဝင်စားခြင်းမှာ (ကျွန်ုပ်အမြင်အရ) ရာဇဝင်ကို ချုပ်ကိုင် စိုးမိုးနေသည့် ကမ္မနိယာမတရား၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ထင်ရှားစွာပေါ်စေသော ပြယုဂ်များ၊ မိမိ၏ စိတ်ဆန္ဒမပါဘဲ မရှောင်မလွှဲသာ လုပ်ရသော လူတစ်ယောက်ကို မိမိဘာသာ လွတ်လပ်စွာ လုပ်ဆောင်သည်ဟု အထင်ရောက်ရှိအောင် လှည့်စားလေ့ရှိသည့် စိတ္တနိယာမတရား၏ ပြယုဂ်များအဖြစ် စိတ်ဝင်စားမိခြင်းသာ ဖြစ်ပါသတည်း။