မီ

ကြည်အေး၏ "မီ" ဝတ္ထုသည် ၁၉၄၈ ခုနှစ် ဇွန်လထုတ် ရှုမဝမဂ္ဂဇင်းတွင် စတင်ဖော်ပြခံခဲ့ရပြီး မြန်မာစာပေလောက၌ ဆန်းသစ်သော အရေးအသားနှင့် ခေတ်ရှေ့ပြေးသည့် အမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်စရိုက်ကြောင့် ထင်ရှားသော ဝတ္ထုရှည်တစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။ ဤဝတ္ထုတွင် မိန်းမပျို "မီ" နှင့် သူမအပေါ် စွဲလန်းရူးသွပ်ခဲ့ကြသည့် လူငယ်လေး မောင်ကိုလေးနှင့် အသက် (၃၀) အရွယ် စစ်သားဟောင်း ဦးသော်ဆွေတို့အကြား ရှုပ်ထွေးလှသော လူမှုဆက်ဆံရေး၊ အချစ်၊ အမုန်းနှင့် လောကကို ရွဲ့စောင်းသည့် ခံစားချက်များကို ရေးဖွဲ့ထားသည်။ ဇာတ်လမ်း၌ မီ၏ ဖျော့တော့သော အလှနှင့် ဆန်းကြယ်သော မာယာများကြောင့် မောင်ကိုလေးသည် စစ်မြေပြင်တွင် အဆုံးစီရင်သွားခဲ့ရသလို၊ ဦးသော်ဆွေသည်လည်း မီ၏ ပယောဂကြောင့် ဖြစ်ပွားသော လူသတ်မှုတစ်ခုတွင် သံသယများ၊ စွဲလန်းမှုများဖြင့် ရုန်းမထွက်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရပုံကို မြင်တွေ့ရသည်။ အမှာစာရေးသူ ဒဂုန်တာရာက ကြည်အေး၏ အသေးစိတ်သိမြင်ခံစားတတ်သည့် အနုပညာစွမ်းပကားကို ချီးကျူးထားပြီး၊ ဤဝတ္ထုသည် ရိုးရာစာပေအစဉ်အလာမှ ခွဲထွက်ကာ "စာပေသစ်" မုခ်ဦးသို့ ရှေးရှုစမ်းသပ်ထားသော ခေတ်စမ်းလက်ရာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်